Poranek nerwowy, przepakowanie, dobór sprzętu, podział co na plecy, co dla tragarzy, co zabierze koń zajmuje dodatkowy czas. Wczorajszej logistyczne ustalenia wymagają dziś sporo czasu, które Bir Bahadur musi przeznaczyć na zakupy i organizację „karawany”. Wtem wpada Rysiek – zostaw to idź na dach, a tam o raaaaany. Pięknie się odsłoniły, śnieżne, monumentalne, nieskazitelne góry. Wyglądamy za nią, najpierw Machapuchare – słynny rybi ogon rozpoznaję go od razu, po prawej Annapurna II, zerkam w lewo – jest! Zza chmury wyłania się Annapurna Południowa, a obok niej Chiunchuli. To tam już za moment wyruszamy. Pakujemy manele do terenówki i w drogę. Bir Bahadur zna skrót do Ghandruk. Po drodze zatrzymujemy się na pierwsze zakupy. Jeden z nich widzę, że konkuruje do Biedry, same palety i kartony w przejściu. Mimo, że jedziemy w 10tkę (kierowca kogoś zgarnął) to i tak pytają nowi, czy mogą z nami podjechać (w aucie na 7 osób). W trakcie drogi, po prawej dają się nadal podziwiać piękne góry. Tuż przed Ghandruk Arek postanawia pobiegać za autem – ma moc! Jeszcze będzie mieć okazję się sprawdzić, zamierza dźwigać 16kg). Będziemy dziś spać w pięknej miejscowości w gospodarstwie samego Bir Bahadura! Ale tu przewspaniale, klimat nie z tej ziemi. Ludzie są tacy szczęśliwi – to widać na twarzach mieszkańców. Mamy pół dnia luzu (względnego), bo z Birem i Ryśkiem ustalamy nadal logistykę. W między czasie jak podpięliśmy wszystkie powerbanki to wywaliło bezpieczniki w połowie wioski. Brat Bira bierze trochę sprzętu do swoich gniazdek. Wieczór mija przyjemnie, zostaliśmy zaproszeni na obchody święta kilka schodów wyżej. Obserwujemy jak lokalsi tańczą, nas obdarowują kwiatami. Zostaję tylko z Arkiem i rodziną Bira – ten pomiędzy kupowaniem prowiantu na jutrzejsze wyjście, namawia nas na parkiet. I tak tanecznym krokiem kończymy ten dzień. Jutro wzdłuż rzeki Kumniu Khola będziemy się udawać dokładnie tymi samymi „śladami uczestników” z 1979r ku Annapurnie Południowej!
Uwaga: możemy nie mieć Internetu przez parę dni…
M.